Birtingar heilagrar Maríu meyjar í Fatíma í Portúgal– kraftaverk, köllun og vernd - minning 13. maí

Birting meyjarinnar í Fatíma

13. maí er minningarhátíð heilagrar Maríu meyjar í Fatíma í Portúgal. Þá er þess minnst að hinn 13. maí 1917 birtist María mey þremur börnum. Það var upphaf atburðarásar sem átti eftir að breyta lífi milljóna manna. Í dag minnist kirkjan þessarar opinberunar sem kallaði kristna menn til iðrunar, bænar og sérstakrar fyrirbænar fyrir Rússlandi.

Hvað og hvar er Fatíma?

Fatíma er lítið þorp staðsett í miðhluta Portúgals, um 130 km norður af Lissabon. Þrátt fyrir að hafa verið óþekkt áður en opinberanirnar áttu sér stað, hefur það síðan orðið einn mikilvægasti pílagrímsstaður kaþólskra í Evrópu. Þar er nú mikill helgidómur, Santuário de Fátima, sem dregur að sér mikinn fjölda gesta ár hvert. 

Heilagur Pankratíus píslarvottur - minning 12. maí

Heilagur Pankratíus

Það er maímorgunn í Róm. Vorloftið leikur um götur borgarinnar, en yfir henni hangir líka skuggi óttans. Skipanir keisarans hafa breytt daglegu lífi kristinna manna í hættuspil. Fólk hverfur. Fórnir eru heimtaðar. Trúfesti getur kostað lífið. Í þessum heimi stendur drengur, vart orðinn fullorðinn. Hann á framtíð, auð, ættarnafn og möguleika á þægilegu lífi. Honum er ekki boðið að vinna hetjudáð á vígvelli heldur einfaldlega að kasta örlitlu reykelsi frammi fyrir heiðnum goðum. En hinn ungi Pankratíus velur annað. Hann færir ekki keisaranum það sem tilheyrir Kristi.

Þegar sköpunin vaknar í Guði

Þegar sköpunin vaknar í Guði

Það er stund í lífi trúarinnar þegar allt virðist verða einfaldara — og um leið dýpra. Heilagur Jóhannes af Krossinum lýsir slíkri stund með óvenjulegri fegurð. Hann talar ekki lengur um leit, ekki um þrá eða fjarlægð, heldur um eitthvað sem gerist í kyrrðinni: Guð vaknar í hjartanu. Ekki með hávaða eða kraftaverki, heldur með mildum andardrætti, eins og lífið sjálft sem færist aftur inn í sálina.

Þegar Guð virðist fjær – en er nær en áður

Nóttin sem hreinsar hjartað er nóttin þar sem Guð er nálægari en áður

Að finna ekki fyrir návist Guðs er reynsla sem margir kannast við, en tala sjaldan um. Að hafa einhvern tíma fundið trúna lifandi — og síðan ekki lengur. Að hafa opnað Ritninguna og fundið þar ljós — og síðan aðeins þurrk. Að biðja — og finna ekki svar, bara tóm - ekkert. Það er eins og að ganga aftur inn í þann garð sem áður gaf næringu, en finna þar aðeins eyðimörk.

Heilagur Aþanasíus frá Alexandríu, biskup og kirkjufræðari - minning 2. maí

 Aþanasíus frá Alexandríu – Rödd barnsins sem varð rödd kirkjunnar

Það var bjartur dagur við Miðjarðarhafið. Sólargeislarnir léku sér í öldunum og ströndin fyrir utan Alexandríu ómaði af hlátri barna að leik. Berfættir og áhyggjulausir léku nokkrir drengir sér að því að skíra. Meðal þeirra var Aþanasíus sem hélt á skel og mælti í einlægni orðin sem hann hafði heyrt í kirkjunni. Þeir skírðu hver annan í nafni Föðurins og Sonarins og hins Heilaga Anda.

Alexander biskup gekk þar hjá og sá í þessu ekki aðeins leik — hann sá köllun. Hann kallaði þá til sín og spurði út í hvað þeir væru að gera. Þegar hann sannfærðist um að skírnin hefði verið rétt framkvæmd, ákvað hann að bjóða þeim fræðslu. Þannig hófst vegferð Aþanasíusar: ekki með þrumum og eldingum, heldur við ströndina, í leik undir sólinni.

Heilagur Jósef verndari verkamanna - minning 1. maí

Heilagur Jósef verndari verkamanna

Hinn 1. maí á alþjóðlegum degi verkafólks minnir kirkjan okkur á heilagan Jósef sem fyrirmynd þess hvernig vinna mannsins getur orðið þátttaka í verki Guðs. Auk þess að vera brúðgumi hinnar blessuðu meyjar Maríu og fósturfaðir Jesú, var heilagur Jósef trésmiður. Með handverki sínu sá hann fyrir heilögu fjölskyldunni og tók þannig þátt í guðlegu hjálpræðisáformi.

Jósef, „hinn réttláti maður“

Í guðspjalli Matteusar er Jósef lýst sem „réttlátum manni“ (Matt 1,19), sem á biblíulegu máli merkir þann sem elskar og virðir lögmálið sem tjáningu Guðs vilja. Líkt og María var Jósef heimsóttur af engli, sem birtist honum í draumi (Matt 1,20). Og rétt eins og María sagði hann „já“ við köllun Guðs þegar honum var opinberað að barnið sem hún bar hefði verið getið af Heilögum Anda. Einkennandi eiginleiki heilags Jósefs er hógvær hlédrægni og styðjandi nærvera í bakgrunni. Ekkert orð hans er skráð í guðspjöllunum. Hann er ekki nefndur eftir atvikið þegar Jesús fannst í musterinu (Lúk 2,41–51). Líklega hafði hann þá þegar yfirgefið þessa tilveru þegar Jesús hóf opinbert starf sitt, til dæmis við brúðkaupið í Kana (Jóh 2,1–11), þó ekkert sé vitað með vissu um andlátið né hvar hann var grafinn.